ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
την ώρα που έχουν περάσει πάνω
από 7 χρόνια από την «έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια» αλλά παραμένουν και κατά
τα λεγόμενα των κυβερνώντων υπάρχει σταθερή ανάπτυξη (+2.3% το ΑΕΠ το 2025) ούτε
λόγος δε γίνεται για την επαναφορά του 13ου και 14ου
μισθού αλλά ούτε και για ουσιαστικές αυξήσεις στους εργαζόμενους στο δημόσιο. Αντίθετα
το μόνο που κάνει η κυβέρνηση είναι να ενισχύει την ευελιξία στην εργασία με
την επιβολή 13ωρης εργασίας και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας αλλά και το αντεργατικό
της οπλοστάσιο με το νέο πειθαρχικό
δίκαιο, την κατάργηση του τεκμηρίου της αθωότητας και την ποινικοποίηση της
συνδικαλιστικής δράσης.
Όταν το πενιχρό εισόδημα των
εργαζομένων εξανεμίζεται από το πρώτο 15ημερο του μήνα από την ακρίβεια στα
είδη λαϊκής ανάγκης, στα ενοίκια, στα καύσιμα και στην ενέργεια μαζί με την
φοροληστεία που επιβάλλουν στους εργαζόμενους και τις λαϊκές οικογένειες να
πληρώνουν το 95% της κρατικής φορολογίας όταν οι επιχειρηματικοί όμιλοι που
θησαυρίζουν πληρώνουν μόλις το 5%, η κυβέρνηση σε συνέχεια και όλων των
προηγούμενων έχει το θράσος να μας κουνάει το δάκτυλο και να δηλώνει ότι ακόμα
και να υπήρχαν τα χρήματα για τον 13ο και 14ο μισθό δεν
θα μας τα έδινε…!
Αυτό δε μας εκπλήσσει καθόλου… Άλλωστε
διαχρονικά αυτό που επιδιώκουν οι Κυβερνήσεις είναι να ενισχύουν «την
ανταγωνιστικότητα» της οικονομίας, δηλαδή να εφαρμόζουν μέτρα για να
θησαυρίζουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, κόβοντας δικαιώματα, αυξάνοντας την
εκμετάλλευση, λογίζοντας ως κόστος την ασφάλεια, την υγεία ακόμα και τη ζωή μας.
Όμως οι μεγαλειώδεις
κινητοποιήσεις με αφορμή τα Τέμπη, η 50ήμερη παραμονή των αγροτών στα μπλόκα
του αγώνα, τα κλειστά αμαξοστάσια στους δήμους Ηρακλείου και Ζωγράφου, δείχνουν
όχι μόνο ότι ο αγώνας είναι ο μόνος που μπορεί να φέρει νίκες, μικρές ή
μεγάλες, αλλά ότι είναι και αυτό που τρέμει το σύστημα του κέρδους, η
εργοδοσία, τα κόμματα της και το κράτος. Τρέμουν ένα πανελλαδικά οργανωμένο και
συντονισμένο κίνημα, ριζωμένο στους χώρους δουλειάς
που δε θα μπορούν να το βάλουν στο χέρι, που δε θα συντάσσεται σε κανένα
πολιτικό σχεδιασμό εναλλαγής κυβερνήσεων – υπηρετών των ομίλων, αλλά θα βάζει
μπροστά τις πραγματικές ανάγκες μας!
Την
Τρίτη 3 Φλεβάρη συμμετέχουμε όλοι στη Στάση Εργασίας και στη συγκέντρωση έξω
από το ΣτΕ ακριβώς γιατί ξέρουμε καλά ότι το δίκιο μας δε θα το βρούμε από
κανένα δικαστήριο που υλοποιεί αυτούς τους άδικους νόμους, αλλά από τη δική μας
πάλη και την πίεση που θα νιώσουν…! Το δίκιο μας δεν μπαίνει στη μέγγενη των
δημοσιονομικών αντοχών, που αντέχει μόνο στην κερδοφορία των επιχειρηματικών
ομίλων.
Δυναμώνουμε
την οργάνωση μας στα σωματεία, σε κάθε δήμο. Δυναμώνουμε την αντιπαράθεση με
Δημοτικές αρχές και Κυβέρνηση, απαιτώντας ασφάλεια στους χώρους εργασίας, 13ο-14ο
μισθό, προσλήψεις και μονιμοποιήσεις όλων των συμβασιούχων. Δυναμώνουμε την
αλληλεγγύη με όσους αγωνίζονται. Δυναμώνουμε τον αγώνα για ένα
καλύτερο αύριο, για να μπορούμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας μια ζωή με
δικαιώματα και με αξιοπρέπεια.
Απαιτούμε άμεσα:
Ø Επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού και της χαμένης
διετίας 2016-17. Αυξήσεις 20% στους μισθούς.
Ø Αποκατάσταση του μισθολογικού κλιμακίου που χάθηκε με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ
για τη διετία 2016 2017.
Ø Αύξηση του αφορόλογητου ώστε να πάψει η λεηλασία του του ήδη
πετσοκομμένου εισοδήματος μας.
Ø Την πλήρη μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα.
Ø Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε κάθε υπηρεσία. Μονιμοποίηση όλων των
συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Να καταργηθεί ο επαίσχυντος νόμος
Βορίδη.
Ø Τώρα μέτρα ασφαλείας στους δήμους και τις περιφέρειες. Χορήγηση ΜΑΠ.
Προσλήψεις τεχνικών ασφαλείας και γιατρών εργασίας.
Ø Καμία ιδιωτικοποίηση υπηρεσίας. Κανένας Αναπτυξιακός Οργανισμός.
Ø 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ
